Petog dana „Upad” festivala izvedena je predstava „Šest portreta Pavla Beljanskog”, ali ne u pozorištu, već u Spomen-zbirci Pavla Beljanskog.
Isto koliko imamo portreta u naslovu, toliko imamo i priča, odnosno scena koje se odigravaju u različitim segmentima izložbenog prostora muzeja. U tim scenama zatičemo lik Pavla Beljanskog u različitim periodima njegovog života. Vidimo lik istog čoveka u različitim okolnostima. Zanimljivo je kako idemo iz prostorije u prostoriju kao da imamo priliku da putujemo kroz vremeplov. Tako nas u prvoj sceni kustos vodi na prijem u Rimu, događaju koji se zapravo dogodio. U okviru njega je otvorena izložba „Jugoslovenske savremene umetnosti”. Svaki član publike učestvuje u prijemu kao neko od zvanica te ceremonije. Publika se upoznaje sa velikanima naše umetnosti, i ima priliku da čuje kako su nastala najznačajnija umetnička dela prošlog veka. Prisutnima se obraća Pavle Beljanski, a uz pratnju klavira i vokala počinje prvi ples i stvarno imamo utisak da se nalazimo u toj epohi. Zatim, selimo se u dnevnu sobu Pavla Beljanskog i možemo čuti zanimljive činjenice privatnog života ovog karijernog diplomate o kome se u široj javnosti malo zna. Tu se upoznajemo sa ženama koje su mu pisale i slale ljubavna pisma. U autentičnom ambijentu uz karakteristične kostime (duge svečane haljine i uglačano muško odelo) kroz ta pisma smo čuli šta su te zaljubljene žene osećale i kroz šta su prolazile. Sledeća scena u koju prelazimo je trenutak nastanka slike na kojoj su prikazani Pavle Beljanski i Nedeljko Gvozdenović kako razgovaraju i Zora Petrović koja ih slika. Kustos nas je pre toga upoznao sa ovom anegdotom i slikom koja se nalazi u galeriji. Prolazimo i kroz teške periode u životu ovog kolekcionara umetničkih dela. Tu su dva događaja iz Drugog svetskog rata – veče kada je Pavle Beljanski uspeo da sakrije i spase svoju umetničku zbirku od zaplene nemačkog okupatora, kao i trenutak u kome saznaje za pogibiju cele njegove porodice u jednom danu. Kroz izvođenje se upoznajemo i sa životom i delima Nadežde Petrović, slikarke koju najčešće prepoznajemo sa novčanice. Takođe, smo zapazili i čuvenu sliku Save Šumanovića „Doručak na travi”, te smo se stoga upoznali ne samo sa životom jednog diplomate i mecene, već i sa njegovim savremenicima, slavnim umetnicima i njihovim životima i sudbinama. Za sam kraj predstave prisustvujemo samom otvaranju Spomen-zbirke u Novom Sadu.
Kroz ovu predstavu saznajemo dosta toga ne samo o životu Pavla Beljanskog, nego generalno i o umetnosti i o položaju umetnika između dva rata. Sa ciljem naglašavanja značaja i uticaja pojedinca koji može imati na kulturu jednog društva nastala je nesvakidašnja predstava u neoubičajenom ambijentu. Predstava ističe delanje jednog čoveka kao primer mladima i starima, šta pojedinac može da učini za svoj narod i kulturu svoje zemlje. Umetnička dela, fotografije, pisma, raznovrsna literatura o detinjstvu, odrastanju, školovanju, porodici, diplomatskoj karijeri i naravno o zaostavštini Pavla Beljanskog inspirisala je mlade glumce za istraživanje i kreativni rad. Kroz metod procesne drame učesnici su upotrebili sav dostupan materijal, kolekciju i ambijent Spomen-zbirke i predstavili nam ključne scene u životu Pavla Beljanskog, i pokazali da se jedna ovakva ustanova može približiti mladima. Time je ujedno ukazano na značaj angažovanja muzeja u edukaciji mladih.
Predstava je osmišljena zajedničkim radom glumaca Teatra mladih „Mišolovka”, dramskog i pozorišnog pedagoga Ibre Sakića i svih kustosa Spomen-zbirke; i realizovana u okviru projekta „Muzej mladih”. U predstavi učestvuju: Pavle Hrničić, Marko Glišić, Mihailo Vučević, Vera Jovanović, Snežana Virijević, Jefto Perić, Jovan Kokotović, Emilija Vasović, Hana Gusić, Vida Mitrović, Anka Isaković, Milana Ćato, Dragana Cvetković, Teodora Vukša, Vedrana Kasalica i Petra Protić.
Foto: Teatra mladih „Mišolovka”/Milica Orlović Čobanov i Aksinja Kostić
