Četvrtog dana 64. Sterijinog pozorja odigrana je u takmičarskoj selekciji „Hasanaginica” Novosadskog pozorišta, u režiji Andraša Urbana, dok je u međunarodnoj selekciji „Krugovi” odigrana predstava „Kiklop” Gradskog dramskog kazališta „Gavela” iz Zagreba, u režiji i adaptaciji Saše Anočića.
„Hasanginica” Andraša Urbana premijerno je izvedena 2018. godine u svom matičnom Novosadskom pozorištu, sa glumcima koji već nose reputaciju jednog od najboljih ansambala u Vojvodini. Ova predstava rađena je po motivima drame Ljubomira Simovića, pak u ovoj iscenaciji Urban i dramaturškinja Vedrana Božinović se udaljavaju od Simovićeve drame i od motiva u baladi. Arhetipski prikazana Hasanginica je podlegla društvenom ustrojstvu i patrijarhalnim okovima, dok je ova, u očima muških karaktera u predstavi, korenski objektivizovana žena (čija je uloga pripala Marti Bereš) prava riot-girl, pank pobunjenica – koja iskonski, zapravo to nije, budući da na kraju njena nemoć zbog dubinski meke ženske prirode prevagava. Urbanova Hasanaginica je, kao moderna Antigona, dosledna svojim principima, u nameri da vidi svoju decu, u pamfletskom skandiranju Ja sam Ja/Neću da rađam – zato što to konvencije nalažu, ona je od arhetipa patrijarhalno potlačene žene transformisana u ženu sa glasom – Vedrana Božinović je pomenula kako joj je u adaptiranju Simovićeve drame vrlo bitno bilo da Hasanaginica, kao arhetipska žena, dobije upravo taj glas, koji u bazičnom tekstu nije dobila u onolikoj meri koliko je to zaista bilo potrebno. Smestivši predstavu u moderne režijske okvire, Urban je ostao stilski dosledan: na međi dramskog i performansa, sa brojnim aluzijama na aktuelnosti (pokret #MeToo; muškarci obučeni kao prostitutke koji pripovedaju o sopstvenim iskustvima o doživljenom nasilju) i sa stapanjem songova iz pank rifova u krike društveno ugroženog pojedinca. Uvodna scena gde daleko brojniji muški karakteri kostimirani poput terorista do krajnosti seksualizuju i omalovažavaju svoj nagon za ženom direktan je udar u centar teme kojom se ova predstava bavi; brojne scene nasilja i silovanja: sve je dosledno deo Urbanovske estetike u jednoj bučnoj borbi žene za pravo da bude žena van toga što društveni okviri smatraju. Hasanaginičin savremeni glas se čuo, ali je naposletku ostao samo eho jednog arhetipa.
U selekciji „Krugovi” odigran je „Kiklop” Gradskog dramskog kazališta „Gavela” iz Zagreba. Nastala je prema kultnom romanu Ranka Marinkovića, koji se smatra najboljim hrvatskim romanom posle Drugog svetskog rata. U režiji Saše Anočića, predstava prati Melkiora, modernog Hamleta, pozorišnog kritičara, mislioca i intelektualca izgubljenog u samorefleksijama i turobnom svetu predratnog Zagreba. Adaptacija, kao i roman, prati tokove svesti samog Melkiora – njegove emotivno hladne i beživotne refleksije o hrani (budući da se deo fabule odnosi na njegovo izgladnjivanje kako bi time izbegao vojnu obavezu) na sceni se manifestuju u vidu dubokih solilokvija i ispraznih dijaloga sa ženama. Scenografija se često menja tokom predstave, smenjujući se od kafanskog ambijenta i atmosfere boemskih zabava do intimnih trenutaka spavaćih soba, u skladu sa ljubavničkim ili samorefleksivnim scenama. Dijalozi, kao i roman, obiluju filozofskim promišljanjima otuđenog intelektualca, što je možda napravilo disbalans u adaptaciji za scenu, budući da očuvanje tog literarnog elementa usporava tempo predstave.
Večeras, petog dana festivala, u takmičarskoj selekciji odigraće se „Karolina Nojber” Narodnog pozorišta Republike Srpske iz Banjaluke, u režiji Kokana Mladenovića; dok će se na sceni Pozorja mladih, u Kulturnom centru Novog Sada u 21 čas odigrati „Bure baruta” Dejana Dukovskog, sa Fakulteta savremenih umetnosti u Beogradu.
