Diplomska predstava „Skakavci”, klase glume profesora Borisa Isakovića i samostalnog stručnog saradnika Miljana Vojnovića, izvedena je u Multimedijalnom centru Akademije umetnosti u Novom Sadu. Ova predstava u režiji Borisa Isakovića rađena je prema tekstu drame Biljane Srbljanović.
U okviru scenografije smeštena su četiri porodična doma postavljena na četiri platforme, dok se u sredini nalazi ulaz u zgradu Nadeždine babe. S jedne strane pozornice prostiru se dve platforme na kojima su predstavljene dve trpezarije sa stolovima i stolicama, dok su sa druge strane dve platforme na kojima su postavljene dve dnevne sobe sa foteljom i dvosedom. Na balkonu koji se uzdiže iznad ovih platformi postavljen je restoran sa visokim barskim stolovima i stolicama.
Svaka scena predstave donosi svoju jedinstvenu atmosferu koju naglašava svetlo koje ističe platformu na kojoj se trenutna radnja odvija. Osvetljenje prati ritam priče, dodajući dubinu i fokus publici na ključne trenutke. Na samom početku predstave naglašeno je da se radnja predstave odvija tokom izuzetno kišnog leta, a zvuk kiše i grmljavine između svake scene postaje prelazna nota koja povezuje različite delove predstave.
Predstava već na samom početku postavlja intrigantno pitanje o prolaznosti vremena i smrti, istražujući teme kroz različite, na prvi pogled, nepovezane priče koje se suptilno povezuju do samog kraja. U uvodnoj sceni Maks, pedesetpetogodišnji televizijski voditelj, sedi u restoranu sa Nadeždom, šminkerkom, koja je 20 godina mlađa od njega. Iz njihovog dijaloga otkrivamo Maksov strah od starenja, i koliko je Nadežda sama bez igde ikoga sa velikom željom da brine o nekome.
Druga porodična priča vrti se oko oca akademika koji raspolaže oročenim novcem, njegovog sina Milana koji se suočava sa pritiskom svoje trudne supruge Dade da ubedi oca da razroči novac. Milan koji najradije ništa ne bi radio nalazi se zarobljen između svog oca koji mu kroz život nije davao mnogo pažnje i svoje supruge i ćerke Alegre koje imaju gotovo potpunu kontrolu nad njim. Kako predstava odmiče saznajemo da Dada ima brata Fredija i oca u staračkom domu kog ne viđa često i o kom se više brine njen brat dok ona samo plaća starački dom. Još jedna porodica koja se pojavljuje su Žana i njena majka. Majka, usamljena, nenajavljeno dolazi kod svoje ćerke, očigledno planirajući da ostane duže vreme, kako sugeriše kaput koji je donela usred leta. Iako su obe suočene sa usamljenošću, nijedna od njih nije spremna da to prizna. Jedini lik koji u potpunosti usamljen hoda kroz ovu predstavu je Simić, čiju priču pratimo dok pokušava da nadomesti svoj nedostatak društva nekim vidom uspeha. Iako je i sam star i usamljen, Simić u svom najboljem odelu pokušava da postane akademik kao što je to njegov prijatelj, verovatno ubeđen da će bar kroz svoja dela ostati besmrtan.
Predstava „Skakavci” kroz realistične prikaze likova iz svakodnevnog života predstavlja usamljenost, starenje kao i načine na koje se ophodimo prema starijim ljudima i ostavlja gledaoce sa pitanjem da li je starenje zaista gore od smrti?
