Seviljski berberin

Nekih tridesetak godina posle Mocartove slavne komične opere Figarova ženidba, mladi kompozitor Đoakino Rosini sklopio je ugovor da napiše još jednu operu sa visprenim berberinom Figarom kao glavnim junakom, ponovo sa libretom inspirisanim komadom francuskog pozorišnog pisca Bomaršea. Rosini je svog Seviljskog berberina udaljio od političkog konteksta, te je, pre svega, išao na komiku likova i situacija – a u tome je bio nenadmašan. I ovde je neprevaziđeni Figaro spreman na sve, dovitljiv, lukav, glavni čuvar tajni i posrednik u ostvarivanju veze dvoje mladih – Rozine i grofa Almavive, uprkos nastojanju starog dr Bartola (zapravo, Figarovog gazde) da sačuva Rozinu za sebe.

Novina Figarovog lika u odnosu na tradicionalni zaplet, odgovara Rosinijevom odnosu prema tradicionalnoj komičnoj operi: kao što Figaro prekvalifikuje stare likove, tako i Rosini vraća komičnoj operi njen istorijski uspeh. Likovi u Berberinu su...