Mitrovdan

U drami MITROVDAN patrijarh srpski Gavrilo Dožić, oslobođeni zatočenik nacističkog logora u Nemačkoj, i vladika Nikolaj Velimirović, emigrant, razgovaraju o neizvesnoj sudbini naroda i pravoslavlja u otadžbini nad kojima se nadnosi pretnja komunističkog terora. Njihov dijalog teče - paradoskalno, ali istorijski tačno – u vili Vilhelma Krauta, Nemca, bivšeg logorskog kuvara koji ih sada opslužuje srpskim jelima i čak uspeva da umesi slavski kolač. Jedno od najuzbudljivijih mesta u drami MITROVDAN je upravo odluka Vilhelma Krauta da tog dana bude kršten i da postane pravoslavac, nadahnut od strane ljudi kakvi su bili partijarh Gavrilo i vladika Nikolaj. Crkveni velikodostojnici ostaju nepokolebljivo odani suštini svetosavske tradicije i etike, s tim što patrijarh Dožić ne odustaje od namere da se vrati u otadžbinu i podeli istorijsku sudbinu sa svojim narodom, a vladika Nikolaj nastavlja emigranski život do svog ovozemaljskog kraja.